Ik weet dat het voorbij is.
Mijn lichaam nog niet.
Het einde van een jaar nodigt uit tot terugkijken en afronden. Maar sommige afsluitingen zijn niet heel duidelijk.
Ik merk dat nu heel sterk, omdat er niet alleen een kalenderjaar is afgerond maar astrologisch verschuift er ook iets wat voor mij jarenlang op de achtergrond heeft meegespeeld.
Sinds 2011 liep Neptunus door Vissen, nadat hij vlak daarvoor al mijn 8ste huis was binnengegaan.
Wanneer Neptunus door het 8ste huis beweegt, verschuift de aandacht naar dat wat normaal gesproken verborgen blijft: het onderbewuste, diepe emotionele processen, verlies, intimiteit en existentiële verandering. Deze transit werkt niet zichtbaar of direct, maar subtiel en sluipend. Vaak wordt pas achteraf duidelijk hoe ingrijpend deze periode is geweest.
In de psychologische astrologie[1] staat het 8ste huis voor ervaringen waarin het ego zijn grip verliest. Het gaat om situaties waarin vaste zekerheden wegvallen en oude identiteiten niet langer houdbaar zijn.
Neptunus versterkt dit proces door grenzen op te lossen: tussen bewust en onbewust, tussen vasthouden en loslaten, tussen wie je dacht te zijn en wat zich dieper aandient.
Tijdens deze transit kan de belangstelling voor onder andere occulte wetenschappen als astrologie toenemen. Niet uit nieuwsgierigheid alleen, maar vanuit een verlangen naar betekenis en samenhang voorbij het zichtbare en het rationele.
Deze transit wordt ook wel beschreven[2] als een periode waarin een oud levenspatroon verdwijnt om plaats te maken voor iets nieuws, zonder dat dit meteen herkenbaar is. De verandering voltrekt zich onder de oppervlakte waarbij je je vaak pas jaren later realiseert; hier is iets fundamenteels verschoven.
Het kan zijn dat deze transit samenvalt met ingrijpende gebeurtenissen, zoals het overlijden van iemand die zeer nabij stond, of een echtscheiding (het 8ste huis beheerst ook gedeelde middelen: gezamenlijke financiën, erfenissen, schulden en afhankelijkheden). Niet zozeer de gebeurtenis zelf, maar de innerlijke heroriëntatie die daarop volgt, hoort bij de symboliek van het achtste huis: het confronteert met vergankelijkheid en diepe transformatie.
Wanneer Neptunus door een, in mijn geval 8ste huis loopt, is dat geen korte periode. Je kunt eerder spreken van een levensfase. Jaren van (identiteit)verlies en loslaten, transformatie, verwarring, emotionele en energetische uitputting en zoeken naar betekenis, zonder dat die meteen te vinden was/is.
Een groot deel van deze tijd stond Neptunus ook in zijn eigen teken Vissen. Ofwel, Neptunus op volle kracht aan het werk. Zowel op emotioneel gebied als ook energetisch, relationeel en zelfs existentieel. En dat alles in een soort vormloze en grenzeloze Neptuniaanse mist, waarin mijn grenzen vervaagden en soms ook overschreden werden. Zielsrelaties die opduiken en oplossen, energieverlies via anderen, oude trauma's die niet "opgelost" maar doorvoelt moeten worden. En Neptunus vraagt om overgave, niet beheersing. En dat maakte deze periode zó slopend én zó transformerend.
Ondertussen is Neptunus op weg naar het teken Ram en zo’n twee jaar geleden mijn 9e huis binnengegaan. Het 9e huis gaat onder andere over betekenis geven, studeren, visie, reizen en filosoferen. Dat is een heel andere energie, een andere beweging.
Mijn hoofd weet al dat deze 8ste huis fase voorbij is, maar mijn lichaam nog niet. Neptunus werkt niet cognitief, maar via je zenuwstelsel en energie.
Dus ook al begrijp ik steeds beter wat er, niet alleen de afgelopen jaren, is gebeurd, mijn lichaam kan nog reageren alsof ‘het gevaar’ elk moment kan terugkeren. Alsof mijn grenzen weer zullen vervagen of overschreden raken, en ik opnieuw leeggezogen word.
Ik weet dat ik veilig ben maar mijn lichaam vertrouwt dat nog niet. En dan kun je toch onverwacht in een paniekaanval terecht komen als je getriggerd wordt. Niet omdat je raar, lastig of zwak ben, maar omdat het lichaam emotioneel en verbaal trauma vaak beter onthoudt dan het bewuste geheugen.
Misschien is dat ook wat dit soort lange processen zo moeilijk maakt: dat ze niet stoppen op het moment dat je ze begrijpt.
Terwijl een lange Neptunus-fase langzaam aan het oplossen is, lopen er andere processen door. Sommige zichtbaar, andere nauwelijks te benoemen. Astrologie helpt mij om die lagen te herkennen.
Soms helpt het om zulke processen terug te zien in je eigen horoscoop.
Niet om ze te verklaren, maar om ze te herkennen.
Françoise
[1] Karen Hamaker-Zondag; Aard en Achtergrond van de Huizen
[2] Robert Hand; Planeten in transit
Reactie plaatsen
Reacties